wegedzieciak.pl

[maryczary]

[lilias]

renka dobrze będzie tylko konsekwentnie trzymaj się zasad, które ustalasz. Będzie opór początkowo, ale potem łatwiej i tobie i dzieciom. Gdzieś na forum już pisałam, że wspierałam się książeczkami adele faber i menzlish (chyba dobrze napisałam nazwiska).

renka dobrze będzie tylko konsekwentnie trzymaj się zasad, które ustalasz. Będzie opór początkowo, ale potem łatwiej i tobie i dzieciom. Gdzieś na forum już pisałam, że wspierałam się książeczkami adele faber i menzlish (chyba dobrze napisałam nazwiska).

[renka]

[lilias]

Wiesz, chyba każde dziecko ma przejawy buntu, w takiej czy innej formie, ale jednak buntu. Oczywiście,żebyśmy w życiu za lekko nie miały te okresy wracają Po tych mądrych lekturach to chyba ja po prostu byłam spokojniejsza

Wiesz, chyba każde dziecko ma przejawy buntu, w takiej czy innej formie, ale jednak buntu. Oczywiście,żebyśmy w życiu za lekko nie miały te okresy wracają Po tych mądrych lekturach to chyba ja po prostu byłam spokojniejsza

[arete]

A jak sobie co najmniej podwójni rodzice radziliście/radzicie z zazdrością o młodsze rodzeństwo? Jest ona nieunikniona? Macie sposoby jak sobie radzić z tą fazą?

[Ewa]

[ajanna]

nie miałam czasu czytać całego wątku, ale z tym co napisała Christa na początku się zgadzam. muszę jeszcze wspomnieć, o podwójnym obciążeniu finansowym, o bójkach, o tym, że dzieci zarażają się nawzajem chorobami oraz o tym, że jedno dziecko w niczym nie przeszkadza, a udać się gdzieś z 2 to już wyprawa i pewnie jeszcze o paru rzeczach zapomniałam . ale mimo wszystko - fajnie jest mieć więcej dzieci

[malina]

[YolaW]

Christa i jak tam? Podjęliście decyzję?
U mnie było tak, że jakjeszcze byłam w ciąży to chciałam jak najszybciej miec drugie. Jak Olaf się urodził to od razu planowałam drugą ciążę mimo, że ciągle byłam po tym porodzie rozklekotana i z czymś walczyłam (mówię o zdrowiu). Potem jednak jak wiecie wszystko się sypnęło, pochorowałam się poważnie, byłam naszprycowana lekami, musiałam zakończyć karmienie, lekarze zabronili na razie myslec o ciąży więc odlożyłam swoje plany. Zaczęłam diagnozowanie, leczenie, wychodzenie z depresji...Udało się. Teraz jestem na prostej, kończę leczenie, oczyszczam organizm z pozostałości leków, coraz lepiej się czuję. Co więcej Olaf to dziecko totalnie bezproblemowe. I co? I odechciało mi się drugiego dziecka na chwilę obecną Zasmakowałam w wolności, chodze do pracy, zaczęłam bardziej dbać o siebie, malować się (siedząc w domu z Olafem nie chcialo mi się). No i dodatkowo wreszcie wychodzimy na prostą finansowo dzięki moim dochodom.
No i gdzie tu miejsce na drugie dziecko? Życie mnie nauczyło, że czasami weryfikuje nasze plany, stałam się bardziej pokorna. Bardzo chcę drugiego dzidziusia, ale jeszcze nie teraz. Jest mi wygodnie z jednym. Wstępnie planujemy ciążę na wczesne lato 2010, ale nie jest to plan do wykonania na 100%, bo różnie może być. Zresztą nie jestem do tego planu wcale jeszcze przekonana Teraz postanowiłam zając się sobą, naszymi relacjami, pracą i intensywnie rozwijającym się Olafem.
Wiem, że niewielka różnica wieku jest fajna, bo się dzieci kumpluja, ale Olaf ma sporo kuzynów, kolegów i ciągły kontakt z dziećmi. Także na razie nie.
Mój znajomy (doświadczony ojciec dwoch dorosłych córek - różnica wieku 4 lata), powiedział mi, że teraz docenia taką różnicę wieku, bo dzięki temu dali radę finansowo obie posłać na studia. Gdyby studiowały obie na raz mogłoby byc ciężko o ile wogóle byłoby to możliwe, a obie ambitne i zdolne (medycyna i stomatologia). Myslę, że jest w tym racja. One jako dzieci nie były blisko, ale teraz są dobrymi rzyjaciółkami i mają swietne relacje.
christa moje zdanie pewnie już nieadekwatne do Twojej sytuacji, ale ja wierzę, że trzeba wsłuchac się w siebie no i jednak też na zimno rozważyć wszelkie za i przeciw pamiętając, że dobrego czasu na dziecko nie ma nigdy Ale to zawikłane jest! Powodzenia dla wszystkich z dylematami i tych już zdecydowanych.
Ja jeszcze jestem na nie

[neina]

YolaW, mam dokladnie to samo. Jakbym o sobie czytala.

[Tempeh-Starter]

z dzieckiem jak z grypą, trudno wybrać ten najlepszy moment żeby mieć...
moim zdaniem populacja nam kwitnie na ziemi że hej... dzięki wpadkom!

[Kat...]

Nawet gdybym miała najwspanialszego partnera na świecie i nie musiała się martwić w ogóle o pieniądze to po dzisiejszym dniu nie chce więcej dzieci. Nie daję rady.

[ina]

Ja też na dzień dzisiejszy zostaje przy jednym
Prawie 11 miesięcy bez przespanej nocy dało mi mocno w kość

[Tempeh-Starter]

o maj, ja jak pomagałem naszej suni-mamie odkarmić szczeniaczki (bo marnie sobie radziła) to przez 2 tygodnie karmiłem co 3h a potem jeszcze przez tydzień co 4h noc, dzień, świątek, piątek i powłóczyłem finalnie nogami - po 11 miesiącach był bym chyba zdolny do dzieciobójstwa.

[YolaW]

Tempeh-Starter, to dobrze, że masz takie doświadczenie W przyszłości docenisz czyjeś wstawanie... (nie masz jeszcze dzieci, tak?). A co do wpadek to święta racja - niektórzy nigdy by się nie decydowali świadomie. Wogóle nie rozumiem niektórych ludzi. Moja kuzynka ma endometriozę, przy której ciężko zajść w ciążę, poza tym 31 lat na karku i właśnie cudem dosłownie wpadła (myślała, że to niemożliwe). Także stał się cud! A ona narzeka, że to zły czas, że nie chciała bo praca, bo mieszkanie bo tamto bo siamto... Zamisat się cieszyć, że się udało...Zwłaszcza, że jej siostra ma to samo i od 5 lat bezskutecznie się starają z mężem

[Tempeh-Starter]

ale mówiąc szczerze już mi się po pół roku zatarło w pamięci i bez problemu mogę od początku
jako ludzki tata średnio się sprawdzałem gdy moja córcia miała 0-11 mcy ja właśnie kończyłem 19 lat, rzadko bywałem w domu (szczególnie że byłem tzw. trudną młodzieżą)
więc jako psi tata po latach mogłem się popisać

mam mama - dorosłą, zamężną 25 letnią córkę

[ań]

a ja chcę mieć i trzecie bo po prostu lubię. Tyle, ze narazie robimy sobie przerwę by tej dwójce dać max uwagi.

co do zazdrości-mamy dwójkę dzieci od ponad 1,5 roku i jeszcze nie było scen zazdrości.

[YolaW]

Tempeh-Starter, to ty jesteś starszy niż myślałam

[renka]

Mi na ten czas dwojka wystarczy w zupelnosci.
No, moze jakis psiak do tego

Ale mysle, ze jezeliby sie ktos odpowiedzialny kiedys znalazl w moim zyciu to moglabym sie zdecydowac na kolejna dwojeczke - oczywiscie moje dziewczyny by juz musialy byc co najmniej w wieku szkolnym. Roznica wieku pomiedzy owa dwojeczka moglaby byc taka jak pomiedzy moimi dziewczynami. A najlepiej, zeby urodzily sie juz jako 2-3 latki, bo jakos niemowlaki przestaly mnie zachwycac (moze to sie zmieni)

Nie wyobrazam sobie zycia bez Fionki, tylko z Ronka (ona druga, wiec gdyby nie wpadka to by jej nie bylo ), mimo, iz za latwo czasami nie mam.
I obserwuje pozytywny zalazek wspolnej zabawy miedzy nimi ( w koncu).

[Tempeh-Starter]

@YolaW
po prostu jestem infantylny...

[renka]

[Lily]

[renka]

[arete]

Moja intuicja w kwestii drugiego dziecka jest taka, że nie jest to aż takie przewrócenie świata do góry nogami jak w przypadku pierwszego. Nieodwracalność tej decyzji, przemeblowanie trybu życia, priorytetów wydarza się już przy pierwszym dziecku. Drugie wpisuje się w to, co i tak już jest naszym udziałem, co najwyżej przedłuża nasze aktywne rodzicielstwo o kilka lat. Myślę też, mam nadzieję, że przy kolejnym potomku podchodzimy do swojej roli na większym luzie, z mniejszym ciśnieniem i spokojem. Oby.

[YolaW]