wegedzieciak.pl

[dort]

Humbaczku ja dzisiaj taka zakręcona jestem, że nie zaczaiłam różnicy popytam się w przedszkolu o tą edukację i jeszcze o II cz. tej naszej, ale to muszę uderzyć na uczelnię i tam się przypomnieć

[Humbak]

[kociakocia]

Humbak, inspirujesz bardzo, dzięki!

[DagaM]

[Humbak]

Daga, myślę że wielu rodziców nieswiadomie wychowuje dzieci w duchu steinerowski-montessoriańskim ja tylko jestem wrogiem przedszkoli które nakupują gadżetów, ściągną kilka zabaw i mówią że są nowocześni... właściwie tylko o to mi chodziło w watku u góry...
ale jak emocje biorą górę to czasem źle się zdania układają...

[excelencja]

chciałabym, żeby moja Lilka poszła do przedszkola albo monte albo chociaż waldorfskiego.
Drgawki mi się włączają jak pomyślę, że ma iść do nijakiego...

Ale najbliższe mam w Warszawie ((
smutno mi...
boję się, że takie zwykłe przedszkole będzie rozwalało to, co wypracuję z nią w domu - całe podejście do życia itp.

[alcia]

Ja po przeczytaniu tego wątku dowiedziałam się, że chyba również nieświadoma istnienia czegoś takiego należę to rodziców m.

[topcia]

[zorro]

excelencja, nie dziwię się, że się boisz. Też się bałam, gdy miałam 'oddać' swojego syna do 'placówki'. Wybraliśmy przedszkole, które wymagało od nas poświęcenia (dalekie dojazdy), ale wdzięczna jestem sobie za to, a przedszkolu za postawę.

[alcia]

A ja tak jeszcze z ciekawości chciałam zapytać - czego Wy się tak boicie w "placówkach" przedszkolnych? Jakie macie wyobrażenie o tym w jakich warunkach tam dzieciaki przebywają, że chcecie się bronić przed tym z całych sił? Ja szczerze pytam, bo znam choćby nasze zwykłe państwowe przedszkole prawie_za_darmo od kilku lat i jestem zachwycona.. i teraz zaczynam się zastanawiać, czy ja tak kiepsko wychowuję swoje dzieci i mam tak niskie wymagania, że mogę być z niego zadowolona?? Czy Wy macie jakieś mylne pojęcie o takich miejscach?? czy po prostu w waszym rejonie rzeczywiście dzieją się tam jakieś masakryczne rzeczy?? No ciekawa jestem jak to jest

[zorro]

Moje dziecko chodziło do państwowej "placówki," choć niezwykłej.
Odwiedziłam także 'placówki' 'zwykłe', choć 'wyższych lotów'. Zwroty w cudzysłowiu, bo traktuję je pojęciowo. Przede wszystkim szukałam miejsca, które nie byłoby całkowicie w kontrapunkcie do nas. I tak odpadały miejsca, w których rządził kult plastiku i bezapelacyjnego autorytetu wychowawcy - z biurkiem pośrodku i leżakowaniem w zanadrzu. Musiało to być też miejsce, które zaakceptowałoby niejedzenie miejsca i dało możliwość spożywania 'alternatywnych' posiłków. Odpadły miejsca, w których panie mówiły 'dźwi', 'przyszłeś' oraz 'renkom'. Oraz proponowały zabawy inicjowane hasłem 'kto chce iść do mcdonalda, niech przejdzie na drugą stronę'. I tak 'w naszym' przedszkolu były grupy mieszane wiekowo, integracyjne. "Ciocie" starały się im zapewnić domową atmosferę, stawiając się jednocześnie za nienachalny wzór. Potrafiły rozwiązywać konflikty, co jak widzę z doświadczenia innych, nie jest takie oczywiste. Dzieci piekły chleb, pomagały w przygotowaniu posiłków, dużo przebywały na dworzu, nie miały fajerwerków, wycieczek i cudów na kiju, ani wizyt sponsorowanych. Nie było tam telewizora. Nie było występów maluchów, tylko po to, żeby pochwalić się przed rodzicami, jak to ładnie dzieci tańczą, deklamują, klaszczą itd itp. Mogłabym tak długo. Nie przyjęto mojego syna 'za pierwszym zamachem', ale warto było czekać i oddać go tam rok później. Leon jest już w szkole, ale z radością odwiedza swoje przedszkole, wspomina ciocie i kolegów i za każdym razem, gdy tam jedziemy, wszyscy się cieszą, że go widzą.
<edit: o niejedzenie mięsa mi oczywiście chodziło >

[alcia]

Rozumiem. I widzę, że w takim razie miałam szczęście Choć do niektórych spraw mam też zdecydowanie inne podejście..

[Humbak]

Ja nie byłam uprzedzona - natalcia poszła do normalnego przedszkola, zabraliśmy ją stamtąd po półtorej tygodnia (sic!) i skończyliśmy u psychologa, a panie z przedszkola uważały jej zachowanie za standardowy okres przejściowy - dokładnie się o tym rozpisywałam na kropkowcu i chyba nie mam ochoty wracać do tego okresu.

To przedszkole znalazłam przypadkiem, bo przypadkiem w którejś z gazet typu dziecko przeczytałam o przedszkolu montessori - zaczęłam dłubać w necie... i tak mi zostało do dziś.
Bardziej jestem uprzedzona na dzień dzisiejszy do swoistej mody posiadania drogiego sprzętu montessoriańskiego.

Nasza sąsiadeczka chodziła do przedszkola które nie było montessoriańskie, jednak wszystko to co ona opowiadała po powrocie niemal pokrywało się z tym co przynosiła do domu natalka. Liczy się podejście do dzieci, wiedza, otwarcie, szacunek, co tu się będę rozpisywać. W montessori podoba mi się nie etykietka ale to że zawiera wszystko to co ja (personalnie ) uważam za ważne, istotne, w takiej kolejności która jest mi bliska. Jeśli ktoś rozumie tą drogę i nią idzie to ja wtedy mam poczucie że oddaję do placówki w której osoby mi obce doskonale zastępują mnie - tylko bardziej profesjonalnie. To powoduje że nie boję się. Podobieństwo sprawia że czuję że to moje miejsce (tak jak niektórzy myślą o steinerze).

W przedszkolu kubusia podoba mi się jeszcze coś o czym gdzieś wspomniała kamma - choć jest prowadzone po montessoriańsku nie zamykają się na tylko tą wiedzę, czerpią zewsząd i to jest piękne. Zresztą, chyba sama założycielka przewróciłaby się w grobie gdyby usłyszała że jej następcy się nie doskonalą, nie czerpią z innych źródeł, nie rozwijają się - czyli robią dokładnie to przeciwko czemu ona była całe życie. Natomiast podstawy, wytyczne jakie zostawiła są uniwersalne, niezmienne, humanitarne i - co dla mnie najważniejsze - pokrewne temu co uważam za słuszne. I chyba o to chodzi, prawda? że szukamy przedszkoli które byłyby najbliższe nam i w którym panie nie wtłaczałyby do głowy rzeczy dokładnie odwrotnych niż robimy to my w naszych domach.

Może właśnie z tego względu osoby o zapędach naukowych wybiorą montessori, artystycznych - steinera?

[renka]

[zorro]

Na to (pozornie) wygląda.
Mój syn do 7 roku życia nie interesował się czytaniem, w przedszkolu określano go jako 'tygryska' - tam nawet nie miał czasu na rysowanie (cofnął się w tej sztuce), bo najważniejsze było brykanie z kolegami. I jak patrzę na niego, to filozofia Steinera doskonale do niego 'przylega'. Mogliby go wozić w objazdowej pokazówce steinerowskiej. W szkole na początku był jedynym dzieckiem w klasie, które zdecydowanie nie mogło wkręcić się w rytm szkoły i to waldorfskiej. Trudno jest mu zresztą i teraz po kilku miesiącach, ale powoli do tego dojrzewa. Systematyczność monessori nie dla niego. Ale kto wie, co by było, gdyby był prowadzony tą drogą od samego początku. Na ile wyuczone przyzwyczajenia zdominowałyby jego naturę? Jestem teraz na etapie lektury starego tomiszcza 'Wychowanie przez sztukę' Reada. Pomiędzy jednym blablabla, a drugim, kilka złotych myśli.

[ Dodano: 2010-01-29, 23:05 ]
Pierwsze zdanie było do Humbak.
Dodam jeszcze coś o 'zadowoleniu dziecka' - zadowolone może być i w standardowym i w steinerowskim przedszkolu. Źródłem zadowolenia dziecka jest co innego niż dorosłego, który wybiera placówkę.

[excelencja]

renka, zadowolenie dziecka...
obawiam się, że moje dziecko byłoby np. bardzo zadowolone w przedszkolu, w którym dostaje batoniki
to nie jedyny wyznacznik...

Ja przywykłam do modelu przedszkola takiego, w którym dzieci się pilnuje przez 8h, żeby nie zrobiły sobie krzywdy, czasem dla świętego spokoju rzuci się hasło "to teraz kółko graniaste" albo "a teraz ulepimy drzewo z plasteliny"
- i bardzo bym chciała, żeby przedszkole dawało mojemu dziecku coś więcej.

niestety u mnie nie ma wyboru, ale wolę zapłacić 1000zł a nie 300 i mieć chociaż względną PEWNOŚĆ, że nie wywrócą światopoglądu mojego dziecka, że nie nakarmią jej kotlecikiem z krówki, że nie będzie się czuła pokrzywdzona, samotna itp.

ja nienawidziłam mojego przedszkola - i może w dużej mierze dlatego jestem teraz tak tym faktem przejęta. Czułam się wyobcowana i nieszczęśliwa o

[topcia]

[Humbak]

[excelencja]

Humbak, to, co tu napisałaś... łzy mi pociekły, strasznie współczuję Wam przeżyć (((
obawiam się, że to przedszkole nie odpowiadało potrzebom emocjonalnym ŻADNEGO dziecka....
bardzo brzydkie słowa cisną mi się na usta...

[Humbak]

exce, wręcz przeciwnie, były dzieci które były tam bardzo zadowolone - po prostu nie miały problemu z regułami które tam panowały. Dla natalci były one zupełnie obce, bo takich nie było w domu. Dlatego pisałam o spójności przedszkola i tego jak żyjemy prywatnie.
Pewnie nie dowiedziałabym się niczego złego o tym przedszkolu gdyby natalii te zasady pasowały. A że nie... Pewna dziewczynka z sąsiedztwa naszego była niezwykle śmiałym, czasem aż zanadto dzieckiem. Mimo to panie nie dziwił fakt że dwa lata płakała niemal każdego dnia gdy mama ją zostawiała. Tłumaczyły to miłością do mamy, związkiem... ja mam watpliwości... nasza pani psycholog określiła wtedy mój związek z natalcią na niezwykle silny i wpływowy (na n.) a mimo to natalcia nie obawiała się powiedzieć mi papa gdy została w przedszkolu które respektowało jej charakter.

[topcia]

[renka]

[topcia]

[Humbak]

Odkryłam ostatnio ciastolinę koloru brązowego... niby nic ale jak się do tego doda prawdziwe małe wzory do wykrajania ciasteczek i mały wałek to wychodzą naprawdę czadowe pierniczki Przy okazji wrzucę zdjątko

[malina]