wegedzieciak.pl

[Prosiaque]

YolaW, spisaliśmy umowę, przelałam całość kasy przed porodem. Porod zaczął sie o pólnocy odejsciem wód. wszytsko ładnie szło, o 3 zadzwoniłam po KAsię i Ilonę. jak przyjechały wyszlo to, co sie raz pojawiło u lekarza - zwolnione tempo tętna dziecka. Na patologii miesiąc wcześniej nic nie wykryli przez 3 dni. Za to w trakcie porodu jak zbadała mnie Kasia tętno dziecko ostro zwalniało na skurczu więc 30 minut po przyjeździe zabrały nas do szpitala. a skasowały 1/4 ceny.
Dobrze zrobily, że zarzadziły transfer. w domu mogloby byc krucho pod koniec. ale szok jaki był taki był.Polozna w szpitalu była polecona przez Kasię i umowiona wczesniej, żeby bylo optymalnie.
Mnie wkurzenie bierze za to na gliwicki system oplat za połozną: w oficjalnym cenniku 450 pln, a do tego TRZEBA JESZCZE DOPŁACIĆ POLOŻNEJ dodatkowo. kuriozum jakieś, jakby szpital zzerał wszystko. i wyszło 850.oł maj gad.
ekipie ze szpitala zapłacilismy wczesniej jeszcze za szkołę rodzenia 350, więc w szpitalu per saldo miałam miłe familiarne traktowanie, intensywną pomoc w karmieniu piersią, rodzenie (póki sie dało, bo padlam ze zmęczenia) w stylu naturalnym w tym w wodzie, ściąganie szwow poza kolejką i dobre wsparcie za w sumie za 1200 PLN.
Trauma wynikała, poza samym transferem do szpitala z komplikacji porodu na końcu ( ).

Rozumiem Twój ból i traumę, niemniej uważam, że to Żory powinnaś rozjechać buldożerem, a nie Kasię - no bo co takiego mozna zrobić w nocy w I fazie wolno rozkręcającegoo się porodu - warto spać, zeby zebrac siły na ostra akcję rano. No chyba, że potrzebowałaś jej obecności, dotyku itd. a nie zakomunikowałas tego otwarcie, pozostalo to wstreefie ukrytych oczekiwań.

Jeszcze o 6 w szpitalu polozna uozyła mnie na sako, i sugerowala podrzemać ile się da żeby nie tracić sił.
posyłam Ci moc pozytywnych wibracji

[YolaW]

Prosiaque, dzięki za opis, wspólczuję przeżyć...

[Prosiaque]

Rozumiem, dziwne to trochę. Ja po tych jajcach co były z narodzinami F. to nie jestem pewna czy w razie nastepnej ciązy zdecyduję sie na rodzenie w domu.Bo masakra to byla i do tej pory czuję slady po tym.

[dżo]

hxxp://www.rp.pl/artykul/2,452870_Coraz_wiecej_Polek_rodzi_w_domach.html

[k.leee]

No tak, z artykułu jasno wynika ,że te co rodzą w domu to dla własnej wygody a nie dbają o bezpieczeństwo dziecka a te co w szpitalach to są twarde babki, bo nic , że je lekarz zruga,. najważniejsze , że dziecko ma bezpiecznie. Nikt nie napisał, że dynamika porodu ( w domyśle kłopoty) jest następstwem wcześniejszych błędów. Wywoływania akcji porodowej wg widzimisię, pożal się boże, służb medycznych sprawia, że poród staje się niefizjologiczny, są problemy z akcją porodową , rozwarciem itd. Dodając niefizjologiczna pozycja (niech ktoś, za przeproszeniem, spróbuje zrobić kupę na leżąco) sprawia, że dziecko jest zmęczone i nic dziwnego , że może mu spaść tętno.
Demonizowana czasami pępowina owinięta wokół szyi nie jest przecież węzłem gordyjskim, jak się zawinęła można ją odwinąć czy to w domu ,czy w szpitalu.
Najbardziej zirytował mnie tekst w artykule, że nie można refundować porodów bo nie stać polskiej służby zdrowia na ustawienie karetki pod każdym domem rodzącej.
Jak dla mnie to czystej wody demagogia za którą stoi obawa, że gdyby porody domowe były refundowane, to decydowało by się na nie więcej kobiet a co za tym idzie kasa odpłynęła by ze szpitala.
Bo tak naprawdę nikt przecież nie oczekuje karetki pod domem , bo nie ma po prostu takiej potrzeby!
Zirytował mnie ten artykuł
Dla jasności dodam jeszcze tylko, może po raz kolejny, że nie uważam, że poród domowy jest dla wszystkich. Jeśli poziom lęku, wynikający z racjonalnych lub irracjonalnych przesłanek, jest u kobiety brzemiennej ogromny , to może jednak dom nie jest najlepszym miejscem? W takiej sytuacji, tenże lęk, ta pewnego rodzaju niegotowość psychiczna może przyhamować akcję porodową.

[Mycha]

[excelencja]

nie przeczytam tego artykułu, wystarczy mi opis k.leee, nie zamierzam bardziej się wkurzać.

A a propos porodów - polski konsultant do spr ginekologii i położnictwa nie wyraził aprobaty dla porodów w wodzie i dlatego i w Polce nie będzie ... żałosne...
bo to niehigieniczne - no bo w innych krajach to higieniczne... wrrr

[Lily]

[k.leee]

[gemi]

[orenda]

k.leee, dzięki, że tak dzielnie bronisz porodów w domu. Ja się całkowicie z Tobą zgadzam.

[k.leee]

Dzięki Orenda

[Prosiaque]

ja to sobie specjalnie zbadałam czy mam HCV na wypadek transferu do szpitala i zagrozenia zakażeniem na miejscu....żałuję że musiałam miec ten transfer, stres wydłuzył wszystko... .
pracuję w szpitalu od 9 lat i bardzo boję się wszechwładnych dumnych z siebie penisów wbiałych fartuchach. Było w mitologii greckiej, że gdy bogowie chcieli kogos ukarać to zsyłali na niego karę pychy - hybris. To chyba dalej działa.
pozdrawiam

[Lavinia]

[Lily]

hxxp://www.tvs.pl/informacje/23244/ ciekawi mnie tylko, kto będzie te porody prowadził - bo przecież nie te położne, które prowadzą prywatną praktykę, a te szpitalne pewnie też nie zostaną przez szpital wypuszczone (i mogą same nie chcieć)

[Mycha]

O kurczę, fajna wiadomość Ale rzeczywiście ciekawe, ile problemów za tym się kryje

[Lotna]

Nie mogę się doczekać aż wejdzie w życie to rozporządzenie
Mam nadzieję że drugiego malucha urodzimy w domu

[k.leee]

Lily, dobre wieści niesiesz

Edit: jak się poczyta u źródła, to wiadomość ta wygląda nieco mniej radośnie.

hxxp://praca.gazetaprawna.pl/artykuly/411831,porody_w_domu_beda_darmowe_zaplaci_nfz.html


" 8 kwietnia 2010 r.
To jednak wymaga uzyskania rekomendacji Agencji Oceny Technologii Medycznych (AOTM). – Do agencji nie wpłynął jeszcze wniosek w tej sprawie. Więc za wcześnie mówić o tym, jaka będzie decyzja. Opinię w tej sprawie najpierw wydaje Rada Konsultacyjna i na tej podstawie prezes agencji rekomenduje lub nie uznaje danego świadczenia za gwarantowane – tłumaczy Wojciech Matusewicz, dyrektor AOTM."

5 miesięcy temu też mówi , że muszą się zwrócić do AOTM więc to może jeszcze potrwać

[Suryani]

No to ja się dopiszę z moim porodem. Mój synek urodził się w domu 3 miesiące temu. Nie pisałam tego posta wcześniej, bo to było tak piękne i głębokie przeżycie, a jednocześnie miało w sobie coś tak tkliwego i subtelnego, że nie miałam ochoty z nikim tym się dzielić. Nadal w związku z tym w szczegóły nie będę wchodzić.

W każdym razie to był mój drugi poród. Pierwszy odbył się w szpitalu. I choć ten drugi akurat tak wyszło, że trwał dłużej niż pierwszy, bo regularne skurcze zaczęły się o 22:00 a urodziłam o 15:15, to o wiele mniej się namęczyłam, ból który czułam szybko zapomniałam, nie miałam nacięcia, nikt mi nie mówił co mam robić a czego nie, rodziłam na stojąco i na sam koniec, jak się mały "wyplumsnął" to w kucki, miałam zaufanie do swojego ciała, że wszystko jest dobrze, ból mimo że był silny i z każdym skurczem narastał, to jakoś dawał się opanować (a szpitalny ból po oksytocynie w żaden sposób), byłam świadoma że to ja rodzę, a nie ktoś próbuje na siłę wyciągnąć ze mnie za mnie moje dziecko, no i maluszek od razu znalazł się w naszych ramionach i tak go tuliliśmy do siebie długo i nikt mu nie przeszkadzał w tym, żeby odnaleźć się w tym świecie.

Żadna karetka oczywiście pod domem nie stała, a że lekarz przyjechał samochodem, to nam wystarczyło, że jakby co to nas tym samochodem zawiezie do szpitala.

Dla mnie najważniejsze było to, że wiedziałam że chcę rodzić w domu, miałam zaufanie do lekarza, że jest kompetentny i jeszcze to, że w razie jakiś komplikacji on pojechałby ze mną do szpitala i poród odebrał do końca. To dało mi taki komfort psychiczny, że tak czy siak urodzę po swojemu.

Ciąże miałam podtrzymywaną lekami od 7 do 8 miesiąca. Poza tym anemię i hashimoto. Żadna z tych rzeczy nie była przeciwwskazaniem do porodu domowego. Ciąże przenosiłam i też było na granicy, że lada dzień mogło się skończyć w szpitalu, miałam codziennie robione ktg. Myślę że trochę po prostu byłam zablokowana psychicznie, bo pierwszy poród był skrajnie okropny. Pomogło mi oglądanie jakiejś lekkiej komedii, rozluźniłam się, naprawdę śmiałam i pod koniec zaczęły się skurcze,

Szukaliśmy w Trójmieście kogoś odbierającego domowe porody i znaleźliśmy dwie osoby. Najpierw położną i potem tego lekarza. Położna, mimo że była bardzo miłą osobą, to jednak nam nie pasowała (my jej też z resztą). Mimo że nie powiedziała wprost, że do tego porodu nie przyjedzie, to czułam, że ona się jakoś go boi, że coś po prostu nie styka między nami i nic dobrego z tego nie będzie. Potem dostaliśmy namiar na lekarza. I on okazał się taką osobą godną zaufania. Był bardzo spokojny, taki pewny siebie, ale wewnętrznie, nie że zarozumiały. Położna mi mówiła, że mogę nie dać rady urodzić w domu z taką anemią, z rozwaloną tarczycą itd, a on, wręcz przeciwnie, powiedział, że każda kobieta daje radę urodzić przecież swoje dziecko i jeszcze nie widział takiej, która rady nie dała Cieszę się, że na niego się zdecydowaliśmy.

Ja już więcej dzieci rodzić nie zamierzam, ale gdybym znów miała rodzić, to bez wahania wybrałabym dom. I tak jak pisał k.lee po prostu trzeba być gotowym na domowy poród, mieć wewnętrzne przekonanie że to jest dobre i bezpieczne. W końcu to jak idą skurcze i jak akcja porodowa się rozwija w dużym stopniu zależy od psychiki, od nastawienia.

[YolaW]

Suryani, fajnie, że miałaś dobry poród Może mój drugi też będzie łatwy

[nana]

i nie uwierzycie co się stało:::

pięknego wtorkowego dnia, który zaczął się tak regularnymi sygnałami macicy dopełniła się przepowiednia i w naszej rodzinie pojawiła się perełka::: narodziła się między nami długo wyczekiwana nasza córeczka

prywatnie, intymnie, wręcz nastrojowo.

powitaliśmy ją we własnym mieszkaniu, we własnym łóżku, w którym prawie 266 dni wcześniej przy rytmach reggae i piosence "Heaven in yours eyes" została poczęta. wzruszająca i jednocześnie bardzo fizyczna, wręcz anatomiczna chwila. poruszająca całe ciało siła natury przetoczyła się przeze mnie, przejmując władzę nad mięśniami, obezwładniając rozum, wprowadzając w trans umysł.

za oknem noc. burza. błyskawice gonią się z grzmotami. a między nami oczekiwanie. ostatnie pchnięcie i na świecie pojawia się mała ludzka istota. maleńka, a przecież jeszcze przed chwilą to ona była źródłem całego zamieszania. jej widok, zwiniętej, naguśkiej i bezbronnej, sprawia, że ostatnie godziny odchodzą momentalnie w zapomnienie i nie ma we mnie ani odrobiny zmęczenia czy bólu, który jeszcze przed chwilą obezwładniał moje rodzące, kobiece ciało.

mam ją w ramionach, a ona kryje całe niebo w oczach::: nagle świat zalewa ocean miłości

[excelencja]

Suryani, spłakałam się
oj bardzo

[neina]

Wklejam artykul, bo przypadkowo sie nan natknelam - hxxp://wiadomosci.onet.pl/2192859,28350,wiadomosceu.html

[zina]

nana, cudnie Wam

[LaMandragora]