wegedzieciak.pl

[moony]

Ja powiedziałam dopiero w drugim miesiącu. Lepiej powiedzieć na pewno zanim cokolwiek będzie widać. Jeśli nie ma przeciwwskazań do pracy to myślę, że spokojnie możesz poczekać jeszcze trochę.

Tak na marginesie - moje dziecię zostało dokładnie zbadane, zmierzone i obejrzane przez specjalistę. Wygląda dobrze, zdrowo. Tylko jest jakby o tydzień mniejsze. Nie wiem, czy mam się martwić? Uch, moje martwienie i tak niewiele da.

[priya]

moony, no coTy? Martwić się? a czym? Tydzień to naprawdę nic, takie różnice się zdarzają nagminnie. A przecież Ty - tak już poza wszystkim - nie znasz dokładnego terminu poczęcia o ile dobrze pamiętam ? U mnie raz wychodziło o tydzień 'większe', a przy kolejnym badaniu o tydzień 'mniejsze', to naprawdę bez znaczenia.
koko, moim zdaniem możesz spokojnie poczekać. Ja powiedziałabym w drugim trymestrze.

[Lily]

moony, z tego co wiem, wiek ciąży najlepiej ustala się na samiutkim początku, kiedy wszystkie zarodki są mniej więcej takie same - potem pojawiają się różnice i rzekome rozbieżności

[koko]

moony DOPIERO w drugim?? To chyba strasznie szybko. Chyba zrobię jak priya i poczekam do końca trzeciego miesiąca. Zastanawiałam się, czy prawo pracy coś na ten temat mówi, ale niczego takiego nie znalazłam.

[fiwen]

Kobieta jest pod szczególną ochroną prawną, jako pracownica od samego początku ciąży. Prawo pracy nie nakazuje kobiecie mówienia pracodawcy o tym, że jest w ciąży. Nie ma na to żadnego ustawowego terminu. Pracownica sama o tym decyduje.
Aczkolwiek, jeśli warunki pracy mogą być szkodliwe dla pracownicy w ciąży, a ona nie powie, że jest w ciąży i coś złego się jej stanie, to nie będzie miała wobec pracodawcy żadnego roszczenia. Wiecie, chodzi o noszenie ciężarów, wdychanie chemikaliów itp.
Warto też pamiętać, że pracodawca ma obowiązek umożliwić kobiecie w ciąży opuszczenie miejsca pracy, gdy musi ona (w czasie pracy) zrobić sobie np. badania, czy pójść do lekarza. Ten czas jest pełnopłatny i wliczany do czasu pracy. Nie bójcie się mówić o ciąży. Prawo jest po Waszej stonie.

[moony]

[Sosen]

Witajcie pozwolicie, ze dołączę - jestem w 16 tyg i termin mam na koniec lutego 2010.
Ja powiedziałam jakoś w 3-cim miesiącu (czyli miesiąc temu), tez mi się wydaje ze drugi to wcześnie, ale wszystko zależy od stosunków w pracy. Ja wolałam powiedzieć możliwie szybko, zeby potem nie było np. sytuacji, gdy np nie pojawię się w pracy a mąż doniesie zwolnienie na które wszyscy zrobią wielkie oczy "to ona w ciąży?i nic nie powiedziała?" Albo gdy już wszyscy beda widzieć z rozmiaru brzuszka.
A poza tym, dla kogoś może być ważne, ze kobieta w ciąży może wg kodeksu pracować tylko 4h przy komputerze... aczkolwiek ja pracuję po 8 i nie proszę o mniej, bo jak mi zgotują "niekomputerową" pracę, to będę pewnie żałować.

[koko]

Sosen, cześć Ale z tymi komputerami to dotyczy tylko monitorów ekranowych, rozumiem, że przy ciekłokrystalicznym czy laptopie można już pracować 8h.

[gosia_w]

koko, serdecznie gratuluję Przypadkiem zauważyłam Twój wpis i bardzo się ucieszyłam.

[koko]

gosiu bardzo dziękuję Trzymaj kciuki!

[moony]

[gemi]

[moony]

Dziewczyny, a jak u Was ze zwolnieniami? Kiedy zdecydowałyście/ decydujecie się na takie rozwiązanie?

gemi, kolega się zawinął na urlop

[notasin]

moony, to idealna okazja do wzięcia zwolnienia, myślę, że następnym razem bardziej by się przyłożyli do tego grafiku
wkurza mnie, gdy niezlecanie nadgodzin (czy też większej ilości godzin pracy pod rząd) ciężarnej traktowane jest jak fanaberia, bo przecież "ciąża to nie choroba" - może i nie choroba, ale na pewno spore obciążenie dla organizmu ciężarnej, ech..

ja się ambitnie spinałam, żeby pracować jakby nigdy nic, bo właśnie nie chciałam być postrzegana jako pracownik drugiej kategorii (w sensie wydajności), na szczęście też nie czułam się sforsowana.. i na zwolnienie poszłam dopiero w ostatnim miesiącu ciąży, na wyraźną prośbę mojego gina. szkoda, że tak późno

[MartaJS]

A ja mam dobrze, bo mam własną firmę i mogę sobie to sama regulować, jak się dobrze czuję, to robię, jak źle, to nie.
Ale powiem wam szczerze, że gdybym miała pracować normalnie gdzieś na etat... to nie wiem czy dałabym radę. Pierwszy trymestr cały czas chciało mi się spać, było mi niedobrze, kręciło mi się w głowie. Drugi czułam się świetnie, ale zaraz zacznie się trzeci i już ten brzuszek powoli robi się uciążliwy, jestem botanikiem i po terenie, po łąkach coraz trudniej mi się chodzi, szybciej zadyszki dostaję, szybciej się męczę, muszę uważać, żeby gdzieś się nie przewrócić itp.
Dobrze że już tylko 3-4 wyjazdy mi zostały...
Oprócz tego robię doktorat i tu była kwestia poinformowania szefowej... hmm... wyszło tak sobie. Chciałam czekać z informowaniem całego świata do 12 tygodnia, żeby nie zapeszyć. W 7 tygodniu miałam jechać z szefową na tydzień na konferencję na Węgry, wszystko było pozałatwiane... i dzień przed zadzwoniłam że nie jadę bo dostałam kataru, a jestem w ciąży i boję się jechać z ciążą i przeziębieniem. No, wściekła była, nie dziwię się.

[gemi]

MartaJS, dobrze spotkać na forum bizneswoman. Ja też w pierwszej ciąży prowadziłam swoją firmę. Niestety po urlopie macierzyńskim zawiesiłam działalność. Nie chciałam opuszczać Pawełka i wracać do pracy, a nie stać mnie było na comiesięczne płacenie 750 zł ZUSu, by utrzymać ciągłość działalności. Polskie prawo nie przewiduje bezpłatnego urlopu wychowawczego dla kobiet na działalności. Ciekawa jestem Twojego pomysłu na rozwiązanie tej sprawy...

...a kiedy mniej więcej Stasiu pojawi się po drugiej stronie brzucha?

[MartaJS]

Staś pojawi się w grudniu, czyli jestem właściwie mamą brzuszkową 2010/2011...

Ja na razie mam ten ZUS obniżony, czyli płacę trochę ponad 300 zł, i jeszcze półtora roku tak będzie. Więc to jest jeszcze do zniesienia.

Jak to się uda pogodzić - zobaczymy. Myślę że będę w stanie wziąć kilka zleceń w przyszłym roku, chociaż na pewno nie tyle co zwykle. Już w tym roku brałam mniej niż było. Duża część tej pracy to jest praca w domu, pozostała część to wyjazdy terenowe do lasu, na łąki itp. Mój mąż ma też taką robotę, że czasem cały tydzień w domu siedzi, czasem na parę dni wyjeżdża. Teraz kiedy jestem w ciąży robimy to tak, żeby zawsze mógł jechać ze mną w teren (na przykład gdyby mi się zrobiło słabo) - i jakoś to działa. Myślę że z maluchem, jeśli będzie zdrowy, też będzie się dało jakoś to zorganizować, chociaż oczywiście nie od razu w pełnym wymiarze. Sezon botaniczny zaczyna się w maju-czerwcu, Staś będzie miał wtedy pół roku.

Po prostu - zobaczymy. Na razie staramy się zaoszczędzić kasę, żeby w razie czego można było z czystym sumieniem odpuścić sobie na jakiś czas

[kulka2010]

ojojo, alez sie tu podziało, a myślałam, ze cisza bo mi powiadomienai pzrestały pzrychodzić...
ciesze, się, ze u wszytskich w porządku:-)

My juz po półmetku. Młody wierci sie i czka jak wriat czasami - tatko chichocze bo wreszcie wszystko czuje.
USG przesuneło nam termin z 17-go na 15-ty stycznia... ale mnie itakmazy sie jakis 10, 11,12 alno 21, 20 bedzi esyuper wygladało, hheh no i moze dociagniemy do Wodnika...

pozdrawiam i lece dalej pakowac sie do przeprowadzki :-S

[gemi]

MartaJS, myślę, że Stasiowi w terenie będzie się bardzo podobać. Np. taki spacer w chuście - Staś na powietrzu, blisko mamy, a Ty będziesz mieć 2 ręce wolne Życzę Wam, by się Wam plany ułożyły z jak największymi korzyściami dla całej rodziny

[MartaJS]

Dzięki
Też myślę że chusta będzie tu niezłym rozwiązaniem. Zobaczymy

[Jagienka]

wczoraj pierwszy raz poczułam ruchy Dzieciątka

[fiwen]

Nawiązując jeszcze do tematu zwolnienia. Czy myślicie że pracodawca doceni to, że pracujecie w ciąży? Po 33 dniach zwolnienia i tak to nie pracodawca Wam płaci, tylko ZUS. Pracodawca zatrudnia sobie kogoś na zastępstwo i jest zadowolony. Tyle lat płacimy składki i nic z tego nie mamy. A tak na zwolnieniu ciążowym dodatkowo parę złotych więcej do kieszeni wpada niz zwykle. I jaki spokój...

[kulka2010]

Jagienka, super!
życzymy wielu wesołych fikołków (po zewnętrznej)

[fiwen]

Jagienka, super.
To jednak prawda, że w drugiej ciąży ruchy czuje się wcześniej niż w pierwszej. Ja jeszcze nic Czuję tylko, że się rozrastam w pasie.

[moony]

Jagienka, cieszę się razem z Tobą U mnie na to jeszcze za wcześnie, choć czasami wydaje mi się, że Mały kopie mnie w pęcherz
Przychylam się do zdania fiwen o pracodawcach. Jakkolwiek moja szefowa zachowała się super, tak facet nad nią nie powiedział ani słowa o mojej ciąży. Zauważam też u młodszych współpracowników elementarny brak empatii i zrozumienia. Ostatnio przeprowadzałam eksperyment - wszystkie trzy krzesła na sali były przez nich zajęte. Żaden nie ustąpił mi miejsca.
Fizycznie to mogę pracować, ale czuję się po prostu zmęczona psychicznie. Klient może mieć gorszy dzień, ale jakoś nie chce mi się tego znosić...
Dziękuję Wam za rady :*